19.36

Back to reality. 

Selamat hari raya. Masih belum terlambat lagi kan? Mestilah. Orang melayu raya 30 hari. 

Dan sy disini masih meneruskan tahun2 yg berbaki di Gombak bersama mereka2 yg masih jauh perjalanannya. Rasanya sy bukan sendiri. Beberapa hari lagi akan menginjak ke tahun 2 PhD. Sy ada setahun saja lagi untuk graduate on time. Harap sangat dapat gradaute on time walaupun tak berapa pasti adakah sy mampu untuk selesaikan tepat pada masanya. Masih berbaki 2 research paper yg perlu dipublish dan thesis sy yg belum lengkap. Lepas proposal defense, sy kira sy mula nampak keadaan research sy. Sy mula nampak satu gunung yg sangat tinggi setelah kabus2 sy tempuhi. Wahhh, sy perlu mula memanjat untuk sampai tepat pada masanya. Ada orang berpendapat, kenapa perlu terkejar2? Nikmati saja. Perkiraan sy pemandangan di atas gunung sana lebih menarik, lagipun banyak yg masih perlu sy termpuhi setelah gradaute nanti. Ini baru permulaan. 

Permulaan yg payah. Kadang2 tengok proposal sy, rasa nak simpan kt rak semula. Tak nak buka2 dah. Tapi perasaan tu dah beransur2 hilang dan sy mula rasa bertapa banyak perkara yg tak settle lagi. Minggu lepas super senior datang bertanyakan keadaan proposal defense sy bulan lepas. Dia pon nak defense bulan ni. Mahu tips katanya. Rasa mcm dia yg banyak ajar sy, bukan sy yg bg tips kat dia. Sister tu bagi penjelasan pada sy tentang examiners. Kenapa examiners tanya soalan a, b, c, d. She know most of the examiners. Rupanya mereka bukanlah nak attack dengan soalan, tp nak ensure sy berada di jalan yg benar. What do they expect?  I can't read their mind. But at least, I know which part I should explain clearly and attach with evidences. Ada benda yg diorg pertikaikan, tp sebenarnya aku bukanlah si penglipur lara dalam thesis tu. I have all the evidences tp silap sendiri tak letak any illustration framework grounded theory tu. Owh keliru? abaikan.

I may seem young, but I'm not cheating my research. I am young anyway. Hihi. I do read some of other people experiences in defense proposal and viva. Lepas  presentation, we have to wait outside for the final result from examiners. Time tu la rasa sy la paling tak guna dalam dunia. I tot I'm the only one rasa begitu. Rupanya most of us rasa begitu. Betul lah PhD tu permanent head damage.  Bukan head je, soul pon damage jugak. Kawan2 seangkatan di UiTM pon mesti alami benda sama. Dengar cerita ada yg menangis2 waktu present. Owh tak lupa, sy pernah jd pemerhati dan pencatat time colloquium. I've seen those situation. 

So I still in rebranding my self. Cube cari balik semangat yg dah tercampak lepas defense proposal. Semua org lega bagi pihak sy. Namun sy dah macam org tak ada perasaan. Thanks for all the wishes. Kawan2 jauh lagi perjalanan sy. Sy baru sampai kaki gunung. Tengah bersiap sedia dengan peralatan mendaki.

Mak cik2 sy pernah cakap, kalau kitrg berjaya dalam sesuatu, pasti mereka kata 'tengok kaki laa, see the feet'. So I look at my feet. Kenapa kena tengok kaki? Kaki tuan empunya badan tu la. Kalau dia tak bersusah-susah dahulu dia tak akan sengih2 tengok kaki dia sekarang. Untuk 1st stage ni, Alhamdulillah. Next stage.. lets hope for the best!

Don't give up

The journey is all mine. I shouldn't waste time. Kadang2 time mood tak baik, I start to do something yg tak dirancang. But they said, I should do that, so that semangat tu tak drain away. Sebenarnya sy tahu macam mana nak deal dengan mood sendiri. I need a new dslr. So that sy tak merewang jauh tanpa tujuan and distract me well. Insyaallah soon, tp kadang kala gusar juga. Bukan senang nak jaga benda2 mcm tu. Dah ada pengalaman dslr kena kidnap. Huhu. Sy tengah survey2 any camera yg functionnya mcm dslr tp ringan dan tak cepat habis bateri. 

*******

Semester baru akan bermula bulan depan. Dan sy akan cuba memanfaatkan masa2 sy sebaik-baiknya. Dan tugas2 sebagai research assistance akan bermula bulan depan. Rasanya sy dah kena bahagi masa untuk research sy dan juga research sampingan. Sy lebih suka buat research pada siang hari. Dan malam hari pula sy prefer aktiviti santai. Selalunya sebelah petang, balik dr swimming, sy akan mengantuk  lebih awal dari kebiasaan. Bila dah mengantuk, sy dah tak boleh buat banyak aktiviti. Ayat2 research sy mula la berbunyi ala2 lagu tamil kalau sy dah mengantuk. Untuk mengelak dari menulis ayat2 yg semacam lagu tamil, sy lebih suka buat research ketika sy betul2 awake iaitu di siang hari. 

This week sy dah buat maraton movie. Konon2 release tension. But I feel awake sebab ada student PhD lebih muda yg lebih berdisiplin menarik minat sy. Kenapa sy yg kakak ni lebih lemah berbanding dia. Dah 2 minggu di Uia, thesis sy tak bersentuh lg. I need a wake up call.  I read a quote in fb previously. The author said, if you face any obstacle, pray and ask for Jannah. Then you will realise how expensive the Jannah compare to your own problem. So stay strong for Jannah. Life is so unexpected, yet so beautiful. 

C.Mira cakap kalau dia stress, dia akan pergi tempat dia selalu pergi. Dlm MPH kat satu corner.. emm sy tak pernah kesana pun. Dan sy juga ada tempat yg sy akan pergi kalau dalam hati ini tengah dilanda ribut. Tp sy ada tempat yg paling sy suka pergi sebab tempat tu akan buat sy rasa sangat tenang. Akan kesana nanti. Untuk lepaskan sesuatu pergi.  *Saje guna ayat yg buat orang nak tahu*. Hehe

Nur Dinancy (Phd)

owhh dah berangann