Selamat tahun baru buat semua yg mempunyai azam baru dan masih meneruskan azam lama. Alhamdulillah syukur masih dipanjangkan usia hingga ke hari ini. Ada beberapa minggu sebelum rasminya bergelar graduan kali ketiga. Alhamdulillah. Juga merindui sayang2 sy yg jauh di mata tp dekat dihati.
Ya sy rindukan mereka. Sangat2. Dah satu sem mereka graduated. Tinggalkan sy sendirian di Puncak. Terasa kehilangan walaupun ada je kawan2 lain disini. Tapi tak sama dengan mereka. Sy syg mereka lebih kerana I'm able to be me! Heee. Bukanlah bermakna sy dengan orang lain jd plastik bag sarung kat muka, tetapi sy lebih gembira bersama mereka. Susah sangat nak adapt suasana tanpa mereka. Sangat susah. Mereka hargai sy lebih dari orang lain. Tak ada communication barries antara kami. Sebab itu tiada assumption membabi buta, tiada talam dua muka, atau perkara2 yg boleh membawa kepada perpecahan. Kami tak pernah gaduh, tipulah. Melahar kaw2. Tapi 5 minit kemudian, semuanya kembali aman. Gaduh lelame tak pernah. Bukan gaduh pun, melahar sambil gelak2.
Macam mana sy tak sayang mereka. They never create any gap between us. I miss us. Ma, Eah,Feez, Ziqah, Ain, Alin & Tykah. Thank you for these great moments. Sgt doakan mereka untuk bertemu juga disyurga nanti. Moga mereka jumpa para pembimbing yg baik2. Sy tahu, ada sesuatu paling berharga dalam diri mereka. Yg mungkin jauh lebih baik dari sy nanti. Sayang korang sgt2!
Entry sem ni mostly berkaitan dengan mereka je. T.T.. teringat setiap kali lalu di bilik2 mereka di rumah lama tu, setiap kali sy terbayangkan suara mereka, gelak ketawa mereka. Moving for good really help me to reduce my sadness. Alhamdulillah.
No comments:
Post a Comment